បៀក
( កិ. ) ឆ្កឹះឬកេវវត្ថុជ្រាយលាបកៀរឲ្យជាប់ឲ្យដិត : បៀកម្លូ ឬ បៀកស្លា គឺឆ្កឹះកំបោរផ្ដិតកៀរឲ្យជាប់នឹងស្លឹកម្លូហើយមូរឬបត់ សម្រាប់ទំពាផ្សំជាមួយនឹងស្លា; បៀកថ្នាំ គឺឆ្កឹះថ្នាំជ្រាយលាបអណ្ដាតជាដើមដើម្បីឲ្យសះជារោគ ។