បេតិកភណ្ឌ

ប៉េតិកៈភាន់ បា. ( ន. ) (បេតិក + ភណ្ឌ) ទ្រព្យ​សម្បត្តិ ឬ​កេរ្តិ៍​មត៌ក​ដែល​មាន​ជាប់​មក​ពី​ខាង​ឪពុក : ស្រែ​ទាំងអស់​នេះ​ជា​បេតិកភណ្ឌ​របស់​ខ្ញុំ (បារ. Patrimoine) ។ ម. ព. មត្តិកភណ្ឌ ផង ។