បេសក​ជន

បា. ( ន. ) (បេសក+ជន) ជន​អ្នក​ប្រើ, ជន​អ្នក​បញ្ជូន ។ ជន​ដែល​ទទួល​ភារៈ​ទៅ​បំពេញ​បេសក​កម្ម, ភ្នាក់ងារ​ដែល​គេ​ចាត់​ប្រើ​ឲ្យ​ទៅ​បំពេញ​បេសក​កម្ម​អ្វី​នីមួយ​នៅ​ទី​ដទៃ (បារ. Emissaire) ។ បើ​ប្រើ​ជា បេសិត​ជន គួរ​ជាង ។