បោរមុខ
( គុ. ) អាប់មុខ, អាម៉ាស់មុខ, ងាកបែរមុខចេញ, ងាកបញ្ឆៀងមុខចេញ ដោយមានអៀនអន់ព្រោះគេស្ដីឲ្យ : ស្ដីឲ្យគាត់បោរមុខកណ្ដាលជំនុំ ។
( គុ. ) អាប់មុខ, អាម៉ាស់មុខ, ងាកបែរមុខចេញ, ងាកបញ្ឆៀងមុខចេញ ដោយមានអៀនអន់ព្រោះគេស្ដីឲ្យ : ស្ដីឲ្យគាត់បោរមុខកណ្ដាលជំនុំ ។