បំសុកូលិកង្គៈ

ប៉័ង-សុ កូលិ-ក័ង-គៈ បា. ( ន. ) (--កង្គ) អង្គ​របស់​ភិក្ខុ​អ្នក​ទ្រទ្រង់​ឬ​ប្រើប្រាស់​នូវ​ចីវរ​ដែល​ប្រឡាក់​អាចម៍​ដី ខ្ទុះ​ឈាម​គួរ​ខ្ពើម... (ឈ្មោះ​ធុតង្គ​ទី​១​ក្នុង​ពួក​ធុតង្គ​ទាំង ១៣; ព. ពុ.) ។