ប៉ាច់

( ឧ. ) សូរ​ឮ​ដោយ​បុក​ឬ​ជាន់​អ្វី​ៗ​ដែល​ទន់, ដែល​ជ្រាយ ។ និយាយ​ប៉ាច់​ៗ និយាយ​ខ្លាំង​ៗ​មិន​ដាច់​សូរ ។ ប៉ាច់