ប៉េលប៉ាល
( កិ. វិ. ឬ គុ. ) ដែលអណ្ដែតរេដោយខ្យល់, ដែលឃ្លេងឃ្លោង; តេលតាល : អណ្ដែតប៉េលប៉ាល, ហើរប៉េលប៉ាល; ដំណើរប៉េលប៉ាល ។ សម្លោកចាស់បុរាណថា : ជើងទេញ ធ្មេញល្អិត ស្លឹកត្រចៀកកំប៉ិត ដំណើរប៉េលប៉ាល (ទំនាយថាមនុស្សនោះមានប្រាជ្ញារហ័សមានវ័យច្នៃទាស់ ប៉ុន្តែខិលបន្តិច ចាប់ថ្នាក់សម្ដីពុំសូវជាប់ ...) ។