Jump to content

ប្រដិត

ពីWiktionary
  1. ( កិ. ឬ កិ. វិ. ) ប្រកិត, ដិត​តាម​ជិត​ជាប់​គ្នា​មិន​ដាច់ : ប្រដិត​តាម​ក្រោយ, តាម​ប្រដិត ។
  2. ( ន. ) ឈ្មោះ​រោគ​មួយ​ប្រភេទ​បណ្ដាល​ឲ្យ​ឧច្ចារៈ​កកើត​ជា​ដុំ​តូច​ៗ​រឹង​ៗ, ច្រើន​កើត​ព្រោះ​ប្រើ​ឥរិយាបថ​អង្គុយ​ច្រើន​ពេក : កើត​ប្រដិត ។ ក្លន​ប្រដិត ក្លន​និង​ប្រដិត ។
  3. ភូមិនៃឃុំសំព្រោច