ប្រណាម

សំ.; បា. ( ន. ) (បណាម) ការ​បង្អោន​កាយ​ឬ​បង្អោន​កាយ​វាចា​ចិត្ត​គោរព; ការ​បណ្ដេញ, ការ​ច្រាន​ចេញ ។ ប្រើ​ជា កិ. ក៏​បាន (បណ្ដេញ) ។