ប្រទើស

( កិ. វិ. ឬ គុ. ) ដែល​ទទើស​ទទែង, ដែល​នាំ​ឲ្យ​ទើស : កុំ​ដាក់​គ្រែ​ប្រទើស​គ្នា​យ៉ាង​នេះ រក​ផ្លូវ​ចេញ​ចូល​មិន​បាន​ទេ ។