ប្រប

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( និ. ) ទៀប, ជិត, ក្បែរ : ប្រប​ផ្លូវ, ប្រប​ខ្លួន ។ កិ. អែប, អែប​អប, ផ្គាប់​ផ្គុន ដោយ​អែប​អប​ឲ្យ​ត្រូវ​ចិត្ត : មនុស្ស​នោះ​ប៉ិន​ប្រប​ណាស់ ។ (ព. ទ. បុ.) : មនុស្ស​ប្រប​មាន​របប​តែ​ខាង​បញ្ជោរ​លើក​ជើង ។ ប្រាជ្ញ​ពុំ​ស្មើ​ប្រប ទន់​ស្លឹក​ត្រចៀក​ខ្លប ពុំ​ស្មើ​ឡេមឡឺម មាន​អត្ថន័យ​ថា អ្នក​ប្រាជ្ញ​មិន​ចេះ​ប្រប គឺ​មិន​មាន​ការ​បា្រស្រ័យ​នឹង​អ្នក​ធំ ទោះ​ស្លូត​សុភាព​យ៉ាង​ណា​ក្ដី ក៏​ពុំ​ស្មើ​នឹង​អ្នក​ខ្លៅ​ដែល​គេ​ជា​មនុស្ស​ជិត​ដិត​នឹង​អ្នក​ធំ​ឡើយ (ម. ព. ប្រយោគ​សម្បត្តិ ផង) ។