ប្រយ័ត
ប្រយ៉ាត់ សំ.; បា. ( គុ. ) (ប្រយត; បយត) ដែលលាង, ជម្រះ, សម្អាត ។ ដែលមានព្យាយាម, ខ្មីឃ្មាត, ថែទាំ; ប្រុងដោយមិនធ្វេសប្រហែស : មនុស្សប្រយ័ត វេលាប្រយ័ត...។ កិ. លាង, ជម្រះ, សម្អាត; ខំប្រឹង, ខ្មីឃ្មាត, ថែទាំ; ប្រុងដោយមិនធ្វេសប្រហែស : ប្រយ័តមិនឲ្យបាត់, ប្រយ័តមាត់ ។