ប្រសិទ្ធី
ប្រសិត-ធី សំ.; បា. ( ន. ) (ប្រសិទ្ធិ; បសិទ្ធិ) ការតាក់តែង, ការប្រដាច់, ដំណើរធ្វើឲ្យសម្រេច ។ ខ្មែរយើងច្រើនប្រើជា កិ. មានសេចក្ដីដូចគ្នានឹង ប្រសិទ្ធ ដែរ : ប្រសិទ្ធីឲ្យមានស្រីសួស្ដី; ប្រសិទ្ធីថ្នាំឲ្យពូកែ (ដាស់ដើមថ្នាំ) ។