ប្រាប្ដាភិលាភ
អានជាសំឡេងជើង ដ ថា ប្រាប្តាភិលាប សំ.; បា. ( គុ. ) (ប្រាប្ត + អភិលាភ; បត្ត + អភិលាភ) ដែលមានលាភដល់ហើយ; សំដៅចំពោះអ្នកមានបុណ្យភ័ព្វសំណាងដែលមើលពុំឃើញស្រាប់តែកុសលចេញមុខផ្ដល់ផលប្រយោជន៍ជាទីគាប់ចិត្ត ឲ្យដោយពុំបាននឹកស្មានទុកជាមុនថានឹងបានដល់ម្ល៉ឹង : គេជាមនុស្សប្រាប្តាភិលាភបានចេញរួចផុតពីសភាពទ័លក្រ ។