ប្រាប្ត

ប្រាប្តៈ ឬ​ប្រាប សំ.; បា. ( គុ. ) (បត្ត) ដែល​បាន​ដល់​ហើយ, ដែល​បាន​លុះ​ឬ​បាន​សម្រេច​ហើយ (ព. កា.) : បុគ្គល​ធ្វើ​បាប រមែង​តែ​ប្រាប្ត អបាយ​ណា​មួយ ទោះ​បី​ព្រះ​ពុទ្ធ ក៏​ពុំ​អាច​ជួយ កើត​នៅ​រងួយ តាម​កម្ម​ខ្លួន​ឯង (លំអាន ព. ពុ.) ។