ប្រាវ

( ឧ. ) សូរ​ឮ​ដោយ​កាច់, ជាន់, សង្កត់​អ្វី​ៗ​ដែល​ស្ងួត​ស្រួយ​ឬ​វត្ថុ​នោះ​បាក់, ធ្លាក់ ជាដើម ។