ប្រះ
( កិ. ) ផ្អៀងខ្លួនដេក, រំលំខ្លួនឬផ្ដួលខ្លួនដេក : ប្រះដេក ។ គេចចេញ, គេចចៀសចេញ : រត់ប្រះទៅខាងឆ្វេង ។ ប្រះដៃប្រះជើង បោះដៃបោះជើងរឿយៗដោយហេតុរសេះរសោះខ្លាំង ឬដោយអន្ទះអន្ទែងក្នុងខ្លួន ។ ប្រះប្រាណ ផ្ដួលខ្លួនបម្រះននៀល : យំប្រះប្រាណ ។ (ព. កា.) : យំសោកប្រះប្រាណ ដួលដូចគេច្រាន ព្រោះក្ដីអាល័យ ជ្រុលជ្រប់ស៊ប់ពេក សង្រេងសង្រៃ ទាំងយប់ទាំងថ្ងៃ ភ្លេចបាយភ្លេចទឹក ។