ផ្តិល

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search
  1. ជើង ត ( ន. ) ភាជនៈ​ពួក​មួយ មាន​គម្រប មាន​ជើង​ឬ​ឥត​គម្រប​ឥត​ជើង ធ្វើ​ដោយ​លោហ​ជាតិ​ផ្សេង​ៗ មាន​ស្ពាន់​និង​លង់ហិន​ជាដើម ឬ​អំពី​ប្រាក់​មាស សម្រាប់​ដង​ទឹក ឬ​ដាក់​ទឹក​ប្រើប្រាស់ : ផ្តិល​ស្ពាន់, ផ្តិល​លង់ហិន, ផ្តិល​សំរិទ្ធិ, ផ្តិល​ប្រាក់...។ ប្រដាប់ប្រើប្រាស់មួយប្រភេទរាងមូលក្រឡូមខ្លះមានជើងជាទម្រ ខ្លះមានគម្រប និង ខ្លះមានក្បាច់រចនាវិចិត្រ ធ្វើពីលោហៈផ្សេងៗ ដូចជា មាស ប្រាក់ ស្ពាន់ លង្ហិន សំរឹទ្ធិ ជាដើមច្រើនប្រើសម្រាប់ដងទឹកឬដាក់ទឹកប្រើប្រាស់។ ឧ. ទឹកមួយផ្តិល។