ផ្ទញ់

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

( កិ. ) ធ្វើ​ឲ្យ​ទញ់; ពោល​ពាក្យ​បន្ទច់​បង្អាក់​ឬ​សង្កត់​សង្កិន​ឲ្យ​ទញ់; ឲ្យ​ទាល់​ផ្លូវ, ទាល់​សេចក្ដី : គេ​ផ្ទញ់​កណ្ដាល​ចំណោម ស្រាប់​តែ​បាត់​មាត់​ឈឹង ។