ផ្សែង

ដោយWiktionary

( ន. ) ធម្មជាតិ​មួយ​ប្រភេទ ដែល​ហុយ​ចេញ​ដោយ​អំណាច​ចំហាយ, ដោយ​អំណាច​ធាតុ​ក្ដៅ : ផ្សែង​ហុយ​ទ្រលោម, ផ្សែង​ភ្លើង, ផ្សែង​ហុយ​ពី​ទឹក​ងងឹត​ពេញ​ទន្លេ, ផ្សែង​ហុយ​ចេញ​ពី​មាត់ ។ ព. ប្រ. ជជែក​បែក​ផ្សែង ជជែក​គ្នា​ខ្លាំង​ៗ បែក​ពី​នេះ​ពី​នោះ​ដណ្ដើម​យក​ត្រូវតែ​រាល់​ខ្លួន ។ ផ្សែង​ភ្នែក ព្រឹល​ភ្នែក​ឃើញ​ជា​ផ្សែង​ដាស​មើល​អ្វី​មិន​ច្បាស់ ។ ព. ទ. បុ. ថ្ពូត​ផ្សែង​ជា​ដុំ ឬ ថ្ពូត​ផ្សែង​ធ្វើ​ជា​ដុំ មិនមែន​សោះ ក្លែង​និយាយ​បង្កាច់​គេ​ឲ្យ​កើត​ជា​ពាក្យ​ជា​អង្គ​សេចក្ដី​ឡើង (ម. ព. ថ្ពូត និង បាត់ ផង) ព. ប្រ. ច. យប់​បង្ហុយ​ផ្សែង​ថ្ងៃ​ឡើង​ភ្លឺ​ព្រោង វេលា​យប់​ត្រិះរិះ, គិត​គ្នេរ ដល់​វេលា​ថ្ងៃ​ធ្វើ​កិច្ចការ​ឬ​ស្ដី​និយាយ​តាម​លំអាន​តម្រិះ​នោះ តាម​គំនិត​នោះ ។ ផ្សែង​ណាស់ ! ឧ. ហុយ​ផ្សែង​ខ្លាំង​ណាស់ ! (ពាក្យ​ត្អូញ​ក្នុង​វេលា​ដែល​មាន​ផ្សែង​ហុយ​ខ្លាំង​ចូល​ភ្នែក) ។