ពល

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

==[កែប្រែ]

មកពីពាក្យ វល

==[កែប្រែ]

ពល់ សំ. បា. ( ន. ) កម្លាំង ។ សេនា, ទាហាន, កង​ទ័ព : ភ្ជុំ​ពល, លើក​ពល ។ ពល​ថ្មើរ​ជើង ទាហាន​អ្នក​ដើរ​ដោយ​ជើង (ឥត​ជិះ​អ្វី) ។ កែន​ពល កែន​ប្រជាជន​ប្រមូល​ជា​កង​ទ័ព​ឬ​ប្រមូល​មក​បង្ហាត់​ជា​ទាហាន ។ ប្រក់​ពល ប្រជុំ​រេហ៍​ពល​មក​ប្រសិទ្ធី​ឲ្យ​មាន​ជ័យ​ជម្នះ ឬ​ដើរ​ត្រួត​រេហ៍​ពល ។ល។

( ន. ) ពួក​ជន​ពូជ​សូទ្រៈ សម្រាប់​ប្រើ​ជា​កម្លាំង​តាម​មុខ​ការ​ផ្សេង​ៗ; មាន​ច្រើន​ពួក : ពល​ព្រះ ពល​សម្រាប់​វត្ត; ពល​ដំរី ពល​ឃ្វាល​ដំរី​ព្រះ​រាជ​ទ្រព្យ (ទ្រមាក់); ពល​សេះ ពល​ឃ្វាល​សេះ​ព្រះ​រាជ​ទ្រព្យ; ពល​អង្គរក្ស ពល​ដែល​ប្រើ​ជា​ទាហាន​រក្សា​ព្រះ​អង្គ (ហៅ​ឃ្លាត​ក្លាយ​ថា អង្គ្រ័ក្ស); ពល​ចែវ ពល​សម្រាប់​ចែវ​ព្រះ​ទីន័ង​នាវា; ពល​គុន ឬ ពល​គុន​ដាល់ ពល​សម្រាប់​គុន​ឬ​ដាល់​ថ្វាយ​ស្ដេច​ទត ក្នុង​កាល​សម័យ​ដែល​ត្រូវ​ការ​ម្ដង​ៗ ឬ​សម្រាប់​រក្សា​ការពារ​ព្រះ​អង្គ​ជានិច្ច (ហៅ​ដោយ​រួប​រួម​ថា ពល, អង្គរក្ស (អង់-គ្រាក់), ទ្រមាក់, ចែវ, គុន) ។ល។ ពួក​ពល​ទាំង​នេះ​ក្នុង​កម្ពុជ​រដ្ឋ​មាន​តែ​ពី​ក្នុង​កាល​រាជ្យ​បុរាណ, សម័យ​ឥឡូវ​លើក​លែង​មិន​ឲ្យ​មាន (ម. ព. សូទ្រ ឬ សូទ្រៈ និង អ្នកងារ ផង) ។