ពហុវចន

ពៈហ៊ុវៈចៈន៉ៈ សំ. បា. ( ន. ) (ពហុ​វចន) ពាក្យ​សម្រាប់​ប្រើ​ក្នុង​វេយ្យាករណ៍​ប្រាប់​ចំនួន​ច្រើន, ខាង​វេយ្យាករណ៍​ភាសា​បាលី រាប់​តាំង​ពី​ចំនួន​ពីរ​ឡើង​ទៅ, ខាង​វេយ្យាករណ៍​សំស្ក្រឹត រាប់​ពី​ត្រឹម​បី​ឡើង​ទៅ ព្រោះ​ចំនួន​ពីរ​ហៅ​ថា ទ្វិ​វចនៈ; ខាង​ភាសា​ខ្មែរ រាប់​ពី​ត្រឹម​ចំនួន​ពីរ​ឡើង​ទៅ កំណត់​ពាក្យ​ថា ទាំងឡាយ ឬ ពួក, ថា : មនុស្ស​ទាំងឡាយ ឬ ពួក​មនុស្ស, ពពួក​មនុស្ស, ពពួក​សត្វ... (ម. ព. វចន ឬ វចនៈ ទៀត​ផង) ។ ពហុ​វចនៈ