ពាធជន្ម
ពាតជន់ សំ. ( ន. ) (ពាធ “បៀតបៀន, សង្កត់, គ្របសង្កត់; ប្រហារ, សម្លាប់” + ជន្ម ឬ ជន្មន៑ “កំណើត”, ឬ ជន្មិន៑ “ដែលមានជីវិត”) បៀតបៀនដល់ជីវិតឬផ្ដាច់ជីវិតគេ; ច្រើននិយាយថា ប្រមាថពាធជន្ម គឺប្រមាថមើលងាយគេហ៊ានដល់ផ្ដាច់ជីវិត ឬផ្ដាច់ជីវិតគេដោយប្រមាថ ។ ប្រើជា ន. ឬ គុ. ក៏មាន : អំពើប្រមាថពាធជន្ម; ទោសប្រមាថពាធជន្ម ។