ពាធា

សំ. បា. ( កិ. ) (ពាធ “បៀតបៀន, សង្កត់, គ្រប​សង្កត់; ប្រហារ, សម្លាប់”) បៀតបៀន, សម្លាប់ ។ ប្រើ​ជា ន. ក៏​បាន : ការ​ពាធា, អំពើ​ពាធា ។