ពិជេដ្ឋ
ពិជេត បា.; សំ. ( គុ. ) (វិ + ជេដ្ឋ; វិ + ជេ្យឞ្ឋ) ដែលប្រសើរឬចម្រើនបំផុត, ដែលជាចម្បង (ព. កា.) : ក្សត្រក្សាន្តពិជេដ្ឋ ទ្រង់ស្ទង់មើលហេតុ ដំណើរក្នុងរដ្ឋ ទ្រង់ជ្រាបថាការណ៍ នេះកើតប្រាកដ អំពីជនក្បត់ ឧទ្ទាមព្រៃផ្សៃ ។ ប្រើជាងារមន្ត្រីខាងតុលាការសម័យបុរាណផងក៏មាន : ឧកញ៉ាពិជេដ្ឋ ។