ពិសុទ្ធិ

--សុត-ធិ ឬ--សុត បា.; សំ. ( ន. ) (វិសុទ្ធិ; វិឝុទ្ធិ) សេចក្ដី​ស្អាត​វិសេស, ហ្មត់ហ្មង, ឥត​មន្ទិល; សេចក្ដី​បរិសុទ្ធ (ព. ទេ. ឬ ព. កា.) ។ វិសុទ្ធិ