ពិស្ដារ
ជើង ដ, ច្រ. និ. ពឹស-ស្ដា សំ. ; បា. ( ន. ) (វិស្ដារ; វិត្ថារ) សេចក្ដីទូលាយ, សេចក្ដីវែង; ដំណើរយឺតយូរ : និយាយដោយពិស្ដារ ។ ខ្មែរប្រើជាឈ្មោះធម៌ព្រះអភិធម្មបិដកនិងអដ្ឋកថាព្រះអភិធម្ម យកមករួបរួមចារឹកទុកក្នុងភាណវារបាលីសម្រាប់ព្រះភិក្ខុសង្ឃសូត្រដារ ជាធម៌វែងជាង សត្តប្បករណ៍ ឬ សប្តប្រករណ៍ : និមន្តលោកសូត្រពិស្ដារ ។ ប្រើជា គុ. ឬ កិ. វិ. ក៏បាន : សេចក្ដីពិស្ដារ គឺសេចក្ដីវែង ឬ ទូលាយ; និយាយពិស្ដារ គឺនិយាយរៀបរាប់ដោយសព្វគ្រប់ ។ ព. ផ្ទ. សង្ខេប ។