ពុន
( កិ. ) រែកតែម្ខាងចុងដងរ៉ែកឬដំបង គឺពាក់ឬព្យួរអ្វីៗ នឹងចុងដងរ៉ែកឬចុងដំបងជាដើមតែម្ខាង លីយកដៃទប់ចុងម្ខាង : ពុនបង្វេច, ពុនល្អី ។ ព. ប្រ. លំអៀងចិត្តទៅរកម្ខាងដូចជាគេពុន : កាត់ក្ដីពុន; ធ្វើជាអ្នកវិនិច្ឆ័យក្ដីត្រូវរែកកុំពុន ។