ពើប
( កិ. ) ប្រទះ, ចួបដោយឥតស្វែងរក, ឥតមានបំណង : ដើរៗទៅ ស្រាប់តែពើប; ច្រើននិយាយថា ពើបប្រទះ, ពើបពះ ។ (ព. កា.) : ខំដើររលះ ស្រាប់តែពើបពះ ប្រទះពួកខ្មាំង ដឹងថាសត្រូវ ទើបស៊ូតតាំង ប្រយុទ្ធប្រឆាំង ខ្លាំងក្រៃឥតភ្លឹក ។
( កិ. ) ប្រទះ, ចួបដោយឥតស្វែងរក, ឥតមានបំណង : ដើរៗទៅ ស្រាប់តែពើប; ច្រើននិយាយថា ពើបប្រទះ, ពើបពះ ។ (ព. កា.) : ខំដើររលះ ស្រាប់តែពើបពះ ប្រទះពួកខ្មាំង ដឹងថាសត្រូវ ទើបស៊ូតតាំង ប្រយុទ្ធប្រឆាំង ខ្លាំងក្រៃឥតភ្លឹក ។