Jump to content

ពេចន៍

ពីWiktionary

ខ្មែរ

[កែប្រែ]

និរុត្តិសាស្ត្រ

[កែប្រែ]

មកពីពាក្យ ខ្មែរ ព័ចន៍

ពេចន៍

  1. ពាក្យ, សម្ដី ។

សូមមើលផងដែរ

[កែប្រែ]

បរិវារសព្ទ

[កែប្រែ]

ពេចន៍

  1. ខ្មែរ​ប្រើ​ជា ប. សម្រាប់​និយាយ​ផ្សំ​នឹង ពាក្យ ថា : ពាក្យ​ពេចន៍ គឺ​ពាក្យ​សម្ដី​ផ្សេង​ៗ, ពាក្យ​សម្ដី​ដែល​មាន​បែប​មាន​យ៉ាង​ឬ​សម្ដី​ថ្វី​មាត់ : អ្នក​ចេះ​ពាក្យ​ពេចន៍ (ឲ្យ​ជិត​ប្រភព​ដើម​ជាង​ជា ព័ចន៍ សម្រាប់​ប្រើ​ក្នុង​កាព្យ)។