ពេន

1. ( កិ. ) បត់​ព័ទ្ធ​ជា​វង់​គង​លើ​គ្នា : ពស់​ពេន ។
2. កិ. វិ. ឬ គុ. ដែល​បត់​បែន​ពូន​ចុះ​ពូន​ឡើង : មនុស្ស​រត់​ពេន​ចុះ​ពេន​ឡើង ។ ផ្លូវ​ពេន​ព័ទ្ធ ឬ ព័ទ្ធ​ពេន ផ្លូវ​ដែល​បត់​ចុះ​បត់​ឡើង​វិល​វង់ ។