ពែន
( កិ. ) អង្គុយបត់ជង្គង់ចេញក្រៅដាក់ចុងជើងទាំងពីរតម្រួតគ្នា (តាមសណ្ដាប់ តែងតែដាក់ជើងស្ដាំសង្កត់លើជើងឆ្វេង) : ពែនជើង, ពែនភ្នែន, អង្គុយពែន ។
( ន. ) ឈ្មោះសីមួយប្រភេទសម្រាប់ទាត់នឹងបាតជើងឬកែងជើង : លេងសីពែន, ទាត់សីពែន ។