ព្នៃ

( គុ. ) ដែល​ទ្វេ​ឡើង, ដែល​ចម្រើន​ឡើង, ដែល​ចម្រើន​ជា​ពីរ​គុណ​ជាង​ពី​មុន : គ្រុន​ព្នៃ ។ លក់​ព្នៃ លក់​ទ្វេរ​គុណ; ប្រើ​ក្លាយ​មក​ពី​ពាក្យ​ ពិន័យ គឺ​ពិន័យ​លក់​ទ្វេ​គុណ​មួយ​ជា​ពីរ (ម. ព. ពិន័យ ទៀត​ផង) ។