ព្យត្តភាព
ព្យ័ត-តៈភាប បា.; សំ. ( ន. ) (ព្យត្ត + ភាវ; វ្យក្ត + ភាវ) ភាវៈឈ្លាស, ភាពជាអ្នកឈ្លាស, ដំណើរឈ្លាសវៃ : គេមានព្យត្តភាពបរិបូរ ។
ព្យ័ត-តៈភាប បា.; សំ. ( ន. ) (ព្យត្ត + ភាវ; វ្យក្ត + ភាវ) ភាវៈឈ្លាស, ភាពជាអ្នកឈ្លាស, ដំណើរឈ្លាសវៃ : គេមានព្យត្តភាពបរិបូរ ។