ព្យត្តវោហារ
ព្យ័ត-តៈ-- បា.; សំ. ( ន. ) (វ្យក្ត + វ្យាហារ) សម្ដីឈ្លាស; មនុស្សមានសេចក្ដីឈ្លាស, អ្នកឈ្លាសសម្ដី (ព. កា.) : លោកសាស្ត្រាចារ្យ ព្យត្តវោហារថ្លែងការណ៍ក្បោះក្បាយ អស់ពួកនិស្សិត មានចិត្តរីករាយ រអាករពាយ ប្រាស្រ័យរកគ្នា ។
ព្យ័ត-តៈ-- បា.; សំ. ( ន. ) (វ្យក្ត + វ្យាហារ) សម្ដីឈ្លាស; មនុស្សមានសេចក្ដីឈ្លាស, អ្នកឈ្លាសសម្ដី (ព. កា.) : លោកសាស្ត្រាចារ្យ ព្យត្តវោហារថ្លែងការណ៍ក្បោះក្បាយ អស់ពួកនិស្សិត មានចិត្តរីករាយ រអាករពាយ ប្រាស្រ័យរកគ្នា ។