ព្យូហ៍
ព្យូ សំ. ( ន. ) (វ្យូហ “ការត្រិះរិះ, រំពឹង, គ្នេរគ្នាន់”) ឧបាយបញ្ឆោត, ការបញ្ឆោតដោយឧបាយកលឲ្យលង់គំនិត : ឈ្នះដោយព្យូហ៍ ។ ខ្មែរច្រើនប្រើជា : កិ. បញ្ឆោតដោយឧបាយកល, បញ្ឆោតដោយជន្លឲ្យលង់គំនិត : ព្យូហ៍សឹក, និយាយព្យូហ៍ ។ ប្រើជា គុ. ក៏មាន : ពាក្យព្យូហ៍, គំនិតព្យូហ៍ ។