ភូមិន្ទ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

--មិន បា.; សំ. ( ន. ) (< ភូមិ + ឥន្ទ; < ភូមិ + ឥន្ទ្រ) អ្នក​ដែល​ជា​ធំ​ជាង​អស់​ប្រជាជន​លើ​ផែន​ដី (ព្រះ​រាជា) ។ សព្ទ​ថា ភូធន, ភូធរ, ភូធរេស ឬ ភូធរេស្វរ៍, ភូនាថ, ភូនាយក, ភូនេតា, ភូបតី, ភូបាល, ភូបេន្ទ្រ, ភូបេស ឬ ភូបេស្វរ៍, ភូភុជៈ, ភូមិន្ទ, ភូមិប; ភូមិស្សរៈ, ភូមេន្ទ្រ, ភូមេស ឬ ភូមេស្វរ៍, ភូវន័យ, ភូវនាថ, ភូវនាយក, ភូសក្ក ឬ ភូសក្រ... ទាំងអស់​នេះ​ប្រែ​ថា ព្រះ​រាជា ដូច​គ្នា ប្លែក​បន្តិចបន្តួច​តែ​រាជ​សព្ទ​ធំ​តូច​ជាង​គ្នា​ប៉ុណ្ណោះ, ត្រូវ​ប្រើ​ពាក្យ​ថា ព្រះ ដាក់​នាំ​ខាង​ដើម​ផ្សំ​ផង, តែ​បើ​ប្រើ​ក្នុង​កាព្យ​មិន​បាច់​ដាក់​ពាក្យ​ថា ព្រះ ផ្សំ​ក៏​បាន​ខ្លះ ដោយ​សម្រួល​ពាក្យ​ចួន ។ ភូមេន្រ្ទ