ភោគ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

សំ. បា. ( ន. ) (ភោគ) សម្បត្តិ, ទ្រព្យ; សេចក្ដី​សុខ, ការ​បរិភោគ; សួយ; ភ្នេន, របត់, ផ្នត់...។ ភោគបតី (ភោគៈប៉ៈដី) ម្ចាស់​ទ្រព្យ; អ្នក​មាន​ទ្រព្យ; អ្នក​ត្រួតត្រា​ស្រុក​សួយ (ចៅហ្វាយ​ស្រុក) ។ ភោគ​ព័ស្តុ ឬ ភោគ​ភ័ស្តុ (ភោក--ព័ស ឬ-ភ័ស) ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ផ្សេង​ៗ ។ ភោគ​លាប (ភោគៈលាប) ការ​បាន​ទ្រព្យ; ការ​ប្រាក់ ឬ ប្រាក់​ការ; ចំណេញ ។ ភោគ​វ័ត, ភោគ​វ័ន្ត ឬ ភោគី អ្នក​មាន​ទ្រព្យ; បើ​ស្រ្តី​ជា ភោគ​វតី, ភោគ​វន្តី, ភោគិនី ។ ភោគៈ