ភ្លើន
ស. ( គុ. ) ដែលបានចិត្ត; ព្រហើន, គឃ្លើន, ឡើងចាងក្រអឺតក្រអាងព្រោះបានចិត្ត : មនុស្សភ្លើន, ឫកភ្លើន, សម្ដីភ្លើន ។
ស. ( គុ. ) ដែលបានចិត្ត; ព្រហើន, គឃ្លើន, ឡើងចាងក្រអឺតក្រអាងព្រោះបានចិត្ត : មនុស្សភ្លើន, ឫកភ្លើន, សម្ដីភ្លើន ។