មឹង
ល. ស. ( បុ. ស. ) ចៅ, ឯង ។ ខ្មែរប្រើជាពាក្យទ្រគោះឬមើលងាយ, ច្រើននិយាយ ឯងមឹង, ដូចជាថា : វាហ៊ានពោលពាក្យឯងមឹងមករកខ្ញុំ ។ សម័យពីដើម ចៅក្រមហៅចោរដែលចាប់បានមកថា មឹង ដែរ : មឹងបានប្លន់គេមែនឬទេ ? មឹងត្រូវឆ្លើយឲ្យត្រង់មក, មឹងកុំលាក់ !