មេរុ
សំ. បា. ( ន. ) ភ្នំព្រះសុមេរុ ។ ព. ប្រ. ខ្មែរប្រើជាឈ្មោះនៃមណ្ឌប ដែលសង់ធ្វើរាងជាប្រាសាទមានកំពូលមានផ្ទៃផ្ទាល់នឹងផែនដី សម្រាប់ធ្វើឈាបនកិច្ចសពឥស្សរជន : ធ្វើមេរុ, បុណ្យមេរុ (សរសេរជា មេន ក៏មាន) ។ ពាក្យថា នេរុ, នេរុរាជ, មេរុរាជ, សិនេរុ, សិនេរុរាជ, សុមេរុ, សុមេរុរាជ នេះជាឈ្មោះនៃភ្នំសុមេរុ ដូចគ្នា ។