ម្ញ៉ែម្ញ៉

( កិ. វិ. ) ដែល​បញ្ចេញ​វាចា​លាយ​ដោយ​សូរ​ឮ​ញ៉ែវែងៗ​ហាក់​ដូច​ជា​ត្រអៀន ដោយ​អាការ​មាយា​ឬ​រំអុក​ឲ្យ : ធ្វើ​ម្ញ៉ែម្ញ៉ ( ច្រើន​តែ​ស្រ្តី​ឬ​កូន​ក្មេង​តូច ) ។