យោធ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

យោធៈ សំ. បា. ( ន. ) អ្នក​ចម្បាំង, ទាហាន, តែ​ខ្មែរ​ច្រើន​ប្រើ​ជា យោធា ។ ប្រើ​ជា​បទ​សមាស : យោធ​កម្ម (យោធៈក័ម) ការ​របស់​អ្នក​ច្បាំង, មុខ​ការ​របស់​ទាហាន ។ យោធ​ក្រឹត្យ (យោធៈក្រឹត) ក្រឹត្យ​របស់​អ្នក​ច្បាំង, ក្រឹត្យ​សម្រាប់​ទាហាន ។ យោធ​បរិក្ខារ (យោធៈប-រិក-ខា) បរិក្ខារ​របស់​ទាហាន ។ គ្រឿង​ប្រដាប់​ចាំបាច់​សម្រាប់​សេនា​ទាហាន​បរិភោគ ប្រើ​ប្រាស់​គ្រប់​យ៉ាង ។ យោធ​ពល (យោធៈពល់) កម្លាំង​របស់​យោធា, កង​កម្លាំង​ទាហាន, ពល​ទាហាន ។ យោធ​ព្យុហ : (យោធៈ--) មើល​ពាក្យ ព្យុហ: ។ យោធ​ភូមិ (យោធៈភូម) បន្ទាយ យោធា, ទីតាំង​នៃ​កង​ទ័ព ។ យោធ​វិជ្ជា ឬ--វិទ្យា(យោធៈវិច-ជាឬ-វិត-ទ្យា) ចំណេះ​សម្រាប់​ទាហាន ។ យោធ​វិន័យ​ (យោធៈ-វិនៃ) ច្បាប់​សម្រាប់​ទាហាន, ច្បាប់​ប្រដៅ​ទាហាន ។ យោធ​សាស្រ្ត (យោធៈសាស) ក្បួន​សម្រាប់​ទាហាន, ក្បួន​ចម្បាំង​ ។ល។