យោសោ

ពីWiktionary
Jump to navigation Jump to search

បា. ( គុ. ) (យ-ត> យោ-សោ ជា សព្វ. “ឯណា-នោះ”; ស. យោសោ អ. ថ. យ៉ូសូ៎ “ដែល​រំអុក​ឲ្យ​កើត​សេចក្ដី​អផ្សុក, ដែល​អួត​ថា​ល្អ”) ដែល​ប្រកប​ដោយ​ព្យាបាទ, គុំកួន, ឥត​មេត្តា​ប្រណី; ដែល​ធ្វើ​អ្វី​ៗ តាម​តែ​ប្រទះ, ខ្ជីខ្ជា : ចិត្ត​យោសោ, មនុស្ស​យោសោ (ម. ប្រ.; សម្រាប់​ប្រើ​ក្នុង​ពាក្យ បើ​កវី​ត្រូវ​ការ​ប្រើ) ។