រន្ទះមាត់
ព. ប្រ ( ន. ) សូរសំឡេងចេញពីមាត់ដែលស្រែកសន្ធាប់ខ្លាំង ប្រៀបប្រដូចនឹងរន្ទះបាញ់ : ស្រែកសន្ធាប់បង្រ្គបដោយរន្ទះមាត់ ។
ព. ប្រ ( ន. ) សូរសំឡេងចេញពីមាត់ដែលស្រែកសន្ធាប់ខ្លាំង ប្រៀបប្រដូចនឹងរន្ទះបាញ់ : ស្រែកសន្ធាប់បង្រ្គបដោយរន្ទះមាត់ ។