របៃ
( ន. ) គ្រឿងសម្អាងមួយប្រភេទសម្រាប់ស្ត្រីពាក់ជាក្បាំងមុខក្នុងកាលដែលស្អិតស្អាងខ្លួនចេញមកក្រាបសំពះ ក្នុងពិធីអាវាហមង្គល (ច្រើនប្រើតែក្នុងសម័យពីដើម) ។ រំយោលផ្កាកម្រងឬរំយោលក្បាច់រចនាផ្សេងៗ ។ ន. ឬ គុ. ការរចនាល្អិតៗរបស់ជាងមាស : ការរបៃ ។