របោះ

( គុ. ឬ កិ. វិ. ) ដែល​រង្វើល​ៗ​ឃ្លាត​ៗ​ដាច់​ៗ​ពី​គ្នា : ព្រៃ​របោះ​ៗ; កូន​ឈើ​ដុះ​របោះ​ៗ ។ ន. ចន្លោះ​រង្វើល​ៗ​ឃ្លាត​ៗ​ពី​គ្នា : របោះ​ព្រៃ ។ ល្បោះ