របះរបើង

( កិ. វិ. ឬ គុ. ) ដែល​មិន​ស៊ប់ ចេះ​តែ​បះ​ចុះ​បះ​ឡើង, ជាន់​ខាង​ណេះ​បះ​ខាង​ណោះ : ឈរ​របះ​របើង; ក្តារ​របះ​របើង ។