រម
( គុ. ឬ ន. ) ដែលដុះក្រោយបន្ទាប់អែបនែបនឹងគេ : ខ្នែងរម គឺខ្នែងតូចដែលដុះក្រោយ ហើយអែបនែបនឹងខ្នែងធំ ។ ផ្ការម ផ្កាត្នោតជាដើមដែលដុះលេចក្រោយដូចជាស្នៀតផ្ទាប់អែបនឹងផ្កាធំ (ហៅ កូនរម ក៏បាន) : ឈើគគីរមានដុះរមច្រើនណាស់ ។ ព. ប្រ. មនុស្សដែលតូចរងពីគេមក ឬដែលនៅជារណបគេ : នៅជាកូនរមគេ, ធ្វើជាស្មៀនរមគេ ។