រមតិ
រៈមៈតិ បា. ( កិ. ) (រម + អ + តិ ជាកិរិយាអាខ្យាតត្រង់បឋមបុរិសៈ) ត្រេកអរ, តែងត្រេកអរ, រីករាយ, រមែងរីករាយ ។ ពាក្យសម្រាប់អានឲ្យចាប់ចួន របស់អ្នករៀនបាលី ដោយប្រើអក្សរកាត់ ៨ តួគឺ ថី “ស្ត្រី”, បុ (ប៉ុ) “បុរស”; ខុ “ភិក្ខុ”, ធំ (ធ័ង) “ធម៌”; ហឹ (ហិង) “ក្របី”, បំ (បុ័ង) “ភក់”; ហំ (ហ័ង) “សត្វហង្ស”, របា (ប៉ោ) “ស្រះបោក្ខរណី គឺស្រះដែលមានឈូក”; រៀងតាមលំដាប់ថា ថី រមតិ បុ; ខុ រមតិ ធំ; ហឹ រមតិ បំ; ហំ រមតិ បោ (ឬថាត្រឹមតែ ថី-បុ, ខុ- ធំ, ហឹ- បំ, ហំ-បោ ប៉ុណ្ណេះក៏បាន) មានអត្ថន័យថា ស្ត្រីតែងត្រេកអរចំពោះបុរស; ភិក្ខុតែងត្រេកអរចំពោះធម៌; ក្របីតែងត្រេកអរចំពោះភក់; សត្វហង្សតែងត្រេកអរចំពោះស្រះបោក្ខរណី (យើងយកមកចុះជាពិសេសក្នុងវចនានុក្រមនេះតាមលំដាប់មេពាក្យ សម្រាប់អ្នករៀនបាលីឲ្យឈ្លាសវៃក្នុងការប្រើបាលីកាត់ជា លុបន័យ)។ ពាក្យចួនរណ្តំមិនពេញជាកាព្យសុទ្ធសាធថា ស្ត្រីតែងត្រេកអរនឹងបុរស, ភិក្ខុទាំងអស់តែងត្រេកអរចំពោះធម៌, ក្របីតែងត្រេកអរចំពោះភក់មិនបវរ, សត្វហង្សតែងត្រេកអរចំពោះស្រះមានឈូក (មើលពាក្យ លុបន័យ ឬ លោបន័យ ផង) ។